گزارش فعالیت ماهانه بیمه تعاون در فروردین ۱۴۰۵ تصویری نسبتاً چالشبرانگیز از وضعیت عملیاتی این شرکت ارائه میدهد. بر اساس این گزارش، حقبیمه صادره شرکت در نخستین ماه سال به ۲ میلیون و ۴۶۹ هزار و ۸۵ میلیون ریال رسیده، در حالی که خسارت پرداختی آن ۳ میلیون و ۵۸ هزار و ۶۶۲ میلیون ریال ثبت شده است. بر این اساس، نسبت خسارت پرداختی شرکت در این دوره حدود ۱۲۴ درصد برآورد میشود؛ رقمی که نشان میدهد حجم خسارتهای پرداختی از حقبیمه تولیدی فراتر رفته و در صورت تداوم میتواند بر سودآوری عملیاتی شرکت اثرگذار باشد.
نگاهی به ترکیب پرتفوی بیمه تعاون نیز نشان میدهد بخش قابل توجهی از فعالیت شرکت بر دو رشته اصلی بازار بیمه یعنی درمان و شخص ثالث متمرکز است. بیمه درمان با سهمی حدود ۳۵ درصد از حقبیمه تولیدی و بیمه شخص ثالث با حدود ۲۹ درصد، در مجموع بیش از نیمی از پرتفوی شرکت را تشکیل میدهند. هر دو رشته نیز به طور سنتی در صنعت بیمه جزو رشتههای پرریسک و دارای نسبت خسارت بالا محسوب میشوند و مدیریت فنی آنها نیازمند کنترل دقیق در حوزه صدور، نرخدهی و مدیریت خسارت است.
در مقابل، برخی رشتههای دیگر مانند مسئولیت، مهندسی، باربری و آتشسوزی در گزارش فروردینماه نسبت خسارت پایینتری را نشان میدهند. در بسیاری از شرکتهای بیمه، توسعه این رشتهها یکی از ابزارهای اصلی برای متعادلسازی پرتفوی و کنترل ریسک عملیاتی محسوب میشود. بنابراین نحوه تنظیم ترکیب پرتفوی و ایجاد توازن میان رشتههای پرریسک و رشتههای کمریسک یکی از مهمترین عوامل در بهبود عملکرد شرکتهای بیمه به شمار میرود.
در چنین شرایطی، نقش مدیریت در هدایت استراتژیهای فنی و تجاری شرکت اهمیت دوچندانی پیدا میکند. با حضور میری لواسانی در رأس مدیریت بیمه تعاون، توجه تحلیلگران صنعت بیمه بیش از پیش به این پرسش معطوف شده که آیا تجربه و سابقه مدیریتی او میتواند به بهبود شاخصهای عملکردی شرکت کمک کند یا خیر.
میری لواسانی از مدیران باسابقه صنعت بیمه به شمار میرود و تجربه فعالیت در حوزههای فنی، مدیریتی و سیاستگذاری بیمهای را در کارنامه خود دارد. شناخت ساختار بازار بیمه، آشنایی با سازوکارهای فنی رشتههای مختلف و تجربه مدیریتی در سطح صنعت از جمله عواملی است که میتواند در اصلاح سیاستهای صدور، مدیریت ریسک و کنترل خسارت نقش مؤثری ایفا کند.
در بسیاری از موارد، بهبود عملکرد شرکتهای بیمه نه صرفاً از طریق افزایش فروش بلکه از طریق اصلاح ترکیب پرتفوی، کنترل ریسک در رشتههای پرخسارت، توسعه رشتههای سودآورتر و تقویت نظام ارزیابی خسارت حاصل میشود. در صورتی که مدیریت جدید بتواند در این حوزهها تغییرات تدریجی اما هدفمند ایجاد کند، احتمالاً در میانمدت اثر آن در کاهش نسبت خسارت و بهبود کیفیت پرتفوی نمایان خواهد شد.
با این حال باید توجه داشت که اصلاح ساختار پرتفوی و بهبود شاخصهای فنی در صنعت بیمه فرآیندی زمانبر است و معمولاً در بازههای کوتاهمدت قابل مشاهده نیست. بخش مهمی از خسارتهای پرداختی نیز به قراردادها و بیمهنامههایی مربوط میشود که در دورههای قبل صادر شدهاند و اثر آنها ممکن است تا مدتها در صورتهای مالی شرکت باقی بماند.
به همین دلیل، ارزیابی عملکرد مدیریت جدید بیمه تعاون بیش از آنکه بر مبنای یک یا دو گزارش ماهانه صورت گیرد، نیازمند بررسی روندهای چندماهه و حتی چندساله در شاخصهایی مانند نسبت خسارت، رشد پرتفوی، ترکیب رشتهها و سودآوری عملیاتی خواهد بود.
در مجموع، با توجه به شرایط فعلی پرتفوی بیمه تعاون، حضور میری لواسانی به عنوان مدیری با سابقه و آشنا به ساختار صنعت بیمه میتواند فرصتی برای بازنگری در سیاستهای فنی و تجاری شرکت فراهم کند. اینکه این تغییرات تا چه اندازه بتواند به بهبود پایدار شاخصهای عملکردی منجر شود، موضوعی است که در ادامه مسیر مدیریتی و در روند گزارشهای ماهانه آینده شرکت مشخصتر خواهد شد.
